Ouderpardon

"Met Ouderpardon behandelt Bosua een groot en onverminderd prangend probleem. Want als er ergens een crisis is, dan toch in de jeugdzorg (...) Ouderpardon maakt die schrijnende werkelijkheid bij vlagen krachtig invoelbaar."

"Resumerend: opera, een roedel kinderen, interviews, muziek en stuiterbal Bosua zelf, die nooit een kinderwens had, maar nu wel een zoon heeft. Het is een vrolijke chaos, gegoten in de vorm van een rechtszaak waarin bepaald wordt of haar ouders zich schuldig hebben gemaakt aan het schenden van Bosua’s rechten."

"Waar de voorstelling echter in uitblinkt is het doorbreken van het taboe op kritiek hebben op je ouders – en het taboe op een ‘falende’ ouder te zijn. Net als in Niet de vaders slaagt Minoux er zo uitstekend in om een gevoelig onderwerp op theatrale wijze bespreekbaar én invoelbaar te maken."

"Theaterdocumentaire ‘Ouderpardon’ belicht het ouderschap van meerdere, soms verrassende kanten"

Een kind is in een wip gemaakt, maar voor opvoeding heb je geen diploma’s nodig

""Als je het mij vraagt, doen ouders maar wat.""

Is de opvoeding een bende?

"Kinderen, klaag je ouders aan als het moet". Theatermaker Minou Bosua maakte de lichtvoetige opera Ouderpardon. Over de bende die ouders soms van de opvoeding maken. Een kinderkoor zingt over de rechten die kinderen hebben.